آثار تاریخی وباسنانی  دره شهر كلكسیونی از هویتهای سپیده دم تاریخ  واستقرار مدنیت وهویت این مرزوبوم بوده وهست .آنجه كه موجب دغدغه ونگرانی قریب به اتفاق عامه مردم وبویژه علاقمندان به میراث فرهنگی وآثار باستانی می شود بی برنامگی،سوءمدیریت و تدبیر زمان مند وجهت دار در شناسایی،نگهداری ،مراقبت وتعمیر آثار مكشوف وپنهان این سرزمین دارد.به جرأت می توان گفت پیكان تمدن ایران و منشأ برخورد تمدنها را از گذشته دور تا كنون باید در این منطقه جستجو كنیم.

اگر در مقابل این سیاست انفعالی درنگ نمائیم خیلی زود نا خواسته وخودخواسته حداقل آثار وابنیه ای كه مایه مباهات وفخر منطقه وتمدن ایران می باشد در اثر هجوم سیل آسای آهن وسیمان وبازدید های غیر عقلانی با تخریب این آثار روبرو خواهیم شد.

با این مقدمه باید گفت كه مجموعه آثار باستانی شهرستان دره شهر از جمله پلها وقلعه ها وابنیه وطاق نماها وآبراهها و حصارهای مختلف آثار باستانی به عنوان یك حسن ونماد برای جذب  اعتبارات استانی گشته است .اما در مقابل،در فصل ترمیم ونگهداری بدون هیچ گونه عمران وتوجه به دست دایه پیر روزگار سپرده شده است .شاهد مثال این امر خود موزه دره شهر می باشد كه بجای اینكه محل نگهداری اشیائ وآثار مكشوفه در شهرستان باشد خود تبدیل به آثار نا پیدا به لحاظ كاركردی ونا معلوم به لحاظ عمرانی شده است.لذا با وجود هزینه بیش از ((200میلیون تومان))هنوز هیچ متولی ومسئول برای حل این معمای سر در گم پیدا نشده .

باوجود یك دهه ازشروع احداث وساخت این موزه ولی هنوز هیج پیشرفتی در ساخت این بنا دیده نمی شود وتبدیل به محلی  برای اجتماع معتادان وعجایم از سرما و گرمای روزهگار شده است.

ازجمله انتقادات و دغدغه های نا تمام اهل ذوق و هنر معماری باستانی، تاریخی بی توجهی به شواره دیرینه وپلهای محیر العقول ازجمله پل گاومیشان است. هر از جند گاهی با اعلان براورد بوجه و تخصیص اعتبارات در زمینه باز سازی و مرمت از طریق رسانه های جمعی وجراید و اعلام آن توسط ریس كل میراث فرهنگی استان اما آنجه كه ما می بینیم و می یابیم همان مقدار آثار تاریخی باقی مانده و فراموش شده ای است كه در نهان خانه تاریخ این دیار جا خوش كرده است.با وجود طاقهای بلند ومرتفع و چشمه های بلند وعریض دیری نمی گذرد كه این آثار سر به سجده خواهند گذاشت ومدفون در دل زمین خواهند گشت . واقعیت این امر را در بی توجهی متولیان استان و شهرستان در استفاده از مقداری آهك ریخته شده در سطح وزیل دیوارههای سست پل گاومیشان می توان چست . برای ما جای سوال و جای تعجب است به كدامین دلیل وبه كدامین طرح اینگونه برنامه را اجرا نموده اند و مجمع اعتباراتی كه پبشتر عنوان شد جهت مرمت این اثر(پل گاومیشان) تخصیص یافته در كجا ودر راستای چه موضوعی هزینه گشته است. به مزاح می توان گفت اعتبارات عمرانی میراث فرهنگی در شهرستان دره شهر

مانند حروف والی هستند كه نوشته می شوند ولی خوانده (عمل ) نمی شوند.

                                                        محمود كرمشاهی

                                                 كارشناس ارشد جامعه شناسی